Size yine güleceğiniz bir büyük travmamı anlatacağım. Aradan 28 sene geçmesine rağmen bu travmanın içinde çözümleyemediğim bazı noktalar var. Belki siz çözümlersiniz.
Memur bir babanın oğlu olduğum için “gelenekler” bizim için önemliydi, en azından o dönemlerde. Bir sabah babam işte olması gereken bir saatte evdeydi.
Bu benim için tehlike sinyaliydi, farkındaydım o gün tuhaf şeyler yaşayacağımın.
Annem “pipim” ile ilgili bi’şeyler anlattı. “Oldu da bitti maşallah” gibi şeyler söyledi ama anlamadım. Üzerine babam “erkeklik” üzerine ciddi söylemler de bulundu, onu hiç anlamadım.
7 yaşındaki Ozan “Allah Allah n’oluyor bunlara bugün?” dedi.
Babam evden ayrıldı annem beni banyoya soktu.
“Günün gün ortasında” (eski bir Kars deyimi) banyo yaptırılıyordum.Ve günlerden Pazar değildi…
Annemin yatağı süslenmiş, üzerinde sırtında ejderha deseni olan bembeyaz pijama konulmuştu. Balon falan vardı. Mesela çözemediğim noktalardan biri; neden ebeveynlerimin sıradan yatağının etrafı kırmızı balonlar ve yılbaşı süsleriyle süslenmesi. İkincisi, ejder dövmeli yakuza pijama detayı… (Pipim ile bunların alakasını asla çözemedim, Yakuza ne alaka yani ?)
Babam kısa süre sonra yanında çirkin yaşlı bir adamla geldi.
Sonra nedense bana yemek masasına yatmamı söylediler.
Önce anlamadım fakat babam kucağına alıp beni yemek masasına yatırdı.
Bayağı, misafirler gelince açılan, büyük yemek masasının üzerinde çıplak bir şekilde boylu boyunca yatıyordum ve etrafımda lojmanın çocukları, annemin arkadaşları falan. Anlayamadığım üçüncü şeyin ne olduğunu anlamışsınızdır: Yemek masasında çıplak halde o kadar insanın içinde neden yatırılıyorum ? Soyut zekası henüz gelişmekte olan bir çocuk için oluşacak tek düşünce birazdan bu yamyamlar tarafından yenilecek olmam…
Yaşlı çirkin amca (Allah affetsin ama çok çirkin bi adamdı) alt taraflarda bir takım acılara sebep oldu. Tepemde mahallenin kırtasiyecisi (ya ne alaka?O niye orada?) bana derin nefes almamı ve sürekli 3’den geriye saymamı söylüyordu.
3..2..1… Çığlık.
3…2…1… Daha güçlü çığlık ve göz yaşları.
Neyse ki sayı sayınca dikkatimin dağıldığını fark edince 10’’dan geriye saymaya başladım. Çığlıklarım kesildi.
Sonra babam kucakladı, kaldırdı masadan.
Üzerime hemen Yakuza temalı o korkunç pijamayı giydirdiler.
Babam eşofmanın önünü “böyle tutacaksın.” Diyerek çekiştirdi.
Evin kapısında beni yemeyi bekleyen lojmanın sünnet olmuş çocukları hep bir ağızdan “oldu da bitti maşallah” melodisi tuttular.
O kadar büyük bir saçmalığın içindeydim ki utanamıyordum bile.
Mesela pipimin ucu neden benim iradem dışında kesilmişti ve bunu büyük ihtimal hekim bile olmayan bir amca neden yemek masasının üzerinde yapmayı uygun bulmuştu, hadi kırtasiyeciyi anlamıştım ama Sebehat Teyze neden oradaydı…
Ve sonrasında gerçekleşecek bir düğünde ben neden padişah kıyafeti giyerek dans eden insanların arasında bir yatakta yatmak zorundaydım mesela…
1 comment
Çok güzel bir anlatım bayıldım gerçekten ,o yaşlarda bu kadar anlamsız davranisa anlam yüklemen gerçekten takdire şayan, bende düşünüyordum bu çocuk niye diğerleri gibi degil🥵